تبلیغات
ماهنامه قرآنی (در مسیل آسمان)
این آب دوای هر درد است
مستحب است عمره گزار بعد از فراغ از نماز طواف و پیش از سعی ، از آب زمزم قدری بیاشامد و به سر و پشت و شکم خود بریزد و بگوید: «اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نَافِعاً وَرِزْقاً وَاسِعاً وَشِفَاءً مِنْ کُلِّ دَاء وَسُقْم؛ خداوندا! این را علمی سودمند و رزقی گسترده و درمانی برای هر درد و بیماری قرار بده.

 

زمزم نام های مختلفی دارد نظیر: «رکضه جبرئیل»به معنای قدمگاه جبرئیل، «حفیره اسماعیل»، به معنای چاه اسماعیل، «حفیره عبدالمطلب» به معنای چاه عبدالمطلب، «برّه» به معنای پرخیر، «مضنونه» به معنای نفیس، «رواء» به معنای آبرو، «شبعه» به معنای سیرکننده، «شفاء سقم»به معنای شفای بیماری و «زمزم». به این علت به این آب زمزم می گویند که هاجر بعد از آن که آب زیر پای اسماعیل آشکار شد با ریگ ها دور آن را گرفت تا آب در آنجا جمع شود. (زمّ یعنی جلو چیزی را گرفتن یا جمع کردن.

 

امام صادق (ع) داستان پیدایش زمزم را چنین بیان می کند.:

»إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَمَّا خَلَّفَ إِسْمَاعِیلَ بِمَکَّةَ عَطِشَ الصَّبِی . . . »؛

 

»چون ابراهیم (ع) اسماعیل را در مکه جا گذاشت، کودک تشنه شد. میان صفا و مروه درختی بود. مادرش بیرون شد تا آن که بر صفا ایستاد و گفت: آیا در این دشت کوهی هست؟ کسی پاسخش نداد. رفت تا به مروه رسید و گفت: آیا در این وادی همدمی هست؟ پاسخی نشنید. دوباره به صفا بازگشت و همان را گفت و این کار را هفت بار انجام داد. از این رو خداوند آن را سنت قرار داد.جبرئیل نزد هاجر آمد و پرسید: کیستی؟ گفت: کنیز ابراهیم. گفت: به امید چه کسی شما را اینجا واگذاشته است؟ گفت: اگر چنین می گویی هنگامی که خواست برود به او گفتم: ای ابراهیم! ما را به که سپردی؟ گفت: به خدای متعال.جبرئیل گفت: شما را به کسی سپرده است که شما را بس است.

 

مردم از مکه عبور نمی کردند، چون آب نبود. کودک با پای خود به زمین زد و زمزم جوشید.(حضرت) فرمود: هاجر از مروه به سوی کودک بازگشت در حالی که آب جوشیده بود.شروع کرد به جمع کردن خاک در اطراف آب تا جاری نشود و اگر آن را واگذاشته بود، آب جاری می شد. فرمود: چون پرندگان آب را دیدند بر گرد آن جمع شدند.کاروانی از یمن به قصد سفر گذشت چون کاروانیان، پرندگان را دیدند گفتند:پرندگان جز پیرامون آب جمع نمی شوند. نزد آنان آمدند به آنان آب و غذا دادند و خداوند به این وسیله روزی ایشان را جاری ساخت. مردم از مکه عبور می کردند و از طعام به آنان می خوراندند و از آب سیرابشان می کردند.»

 

برکات آب زمزم

1ـ بخشش گناهان

نوشیدن آب زمزم گناهان را می برد، آن ها را می شوید و درون انسان را پاک می گرداند. رسول خدا(ص) فرمود: «فَطَافَ بِالْبَیْتِ سَبْعاً وَصَلَّی خَلْفَ الْمَقَامِ رَکْعَتَیْنِ شَرِبَ مِنْ مَاءِ زَمْزَم غُفِرَتْ ذُنُوبُهُ کُلُّهَا بَالِغَةً مَا بَلَغَت؛ کسی که هفت بار طواف کعبه کند و دو رکعت نماز پشت مقام بخواند و از آب زمزم بنوشد، تمام گناهان او ـ هر مقدار که باشد ـ آمرزیده می شود.»

سرّ این تأثیر شگرف آن است که نهر زمزم از نهرهای بهشتی است که در روی زمین جاری است، پیداست که هر گاه آبی از بهشت به درون و بیرون آدمی ریخته شود او را از هر جهت پاک و مبرا خواهد کرد. لذا آب زمزم بهترین آب های روی زمین است.

نشستم در کنار چاه زمزم * * * بنوشیدم از آن سرچشمه نم نم

درونم روشن از نور خدا گشت * * * روانم شد رها از آتش غم

 

2ـ درمان دردها

آب زمزم برای کسی که آن را بنوشد شفاست، دردهای او را درمان می کند، آلام او را از بین می برد و امراض روحی، روانی و تنی انسان را علاج می کند. رسول خدا (ص) فرمود: «مَاءُ زَمْزَمَ شِفَاءٌ مِنْ کُلِّ دَاء وَسُقْم وَأَمَانٌ مِنْ کُلِّ خَوْف وَحَزَن؛ آب زمزم هر دردی را شفا می دهد و از هر بیم و اندوهی ایمن می دارد.

 

اگر انسان از خوف و حزن مبرا شود، ولی خدا می گردد ، زیرا از ویژگی های اولیای خدا این است که نسبت به آینده خائف نیستند و از گذشته هم حزنی در دل ندارند: (أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللهِ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلا هُمْ یَحْزَنُونَ.

 

از آنجا که آب زمزم جایگاه و تأثیر ویژه ای دارد، یکی از سنت های پیامبر(ص) این بود که می خواست آب زمزم را برایشان هدیه بیاورند. رسول خدا از این آب می نوشید و زمانی که در مدینه بود آن را به عنوان هدیه می پذیرفت. امام باقر(ع) فرمود: «کانَ النَّبِیُّ یَسْتَهْدی مِنْ ماءِ زَمْزَمَ وَهُوَ بِالْمَدینَةِ؛ پیامبر خدا (ص) وقتی در مدینه بود درخواست می نمود که از آب زمزم برایش هدیه بیاورند.

 

حج


طبقه بندی: موضوعات مرتبط،

طراحی پوسته از : ایران نقش (طراحی قالب وبلاگهای پارسی)
تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به ماهنامه قرآنی (در مسیل آسمان) - این آب دوای هر درد است می باشد.