تبلیغات
ماهنامه قرآنی (در مسیل آسمان)
دین

بدان که دین در قرآن بر هفت وجه باشد:

وجه نخستین دین به معنی توحید بود چنان که خدای تعالی در سوره آل عمران (آیه 19) گفت: «دینِ حَقّْ نزد خدای تعالیْ مسلمانی است» یعنی توحید نزد خدا، اسلام است.

و وجه دوم دین به معنی داوری کردن بود چنان که در سوره نور آیه (2) گفت: «و مگیرد شما را در دینِ خدای تعالی بخشودگی بر ایشان» یعنی در حکم خداوند که بر مجرم جاری شده است و در داوری خدا.

و وجه سوم دین به معنی فرمانبرداری بود چنان که در سوره توبه (آیه 29) گفت: «و آیین حق را نمی پذیرند» یعنی طاعت حق را فرمانبرداری نمی کنند.

و وجه چهارم دین به معنی پاداش بود چنان که در سوره مُطَفّفین (آیه 11) گفت: «آنان که روز قیامت را انکار می کنند» یعنی روز جزا و پاداش.

و وجه پنجم دین به معنی شمار بود چنان که در سوره نور (آیه 25) گفت: «آن روز که تمام دهدشان خدای ایشان جزایْ به سزای ایشان» یعنی حساب و شمار ایشان به حق.

و وجه ششم دین به معنی خو و عادت بود چنان که در سوره یوسف (آیه 76) گفت: «نبودی وی را که بگرفتی برادرش را در حکم مَلِک» یعنی در خو و عادت پادشاه نبود.

و وجه هفتم دین به معنی کیش و آیین بود چنان که در سوره صفّ (آیه 9) گفت: «وی است آن خدای که فرستاد رسول خویش را به خلق و راه راست و دین حقّ» یعنی دین و آیین اسلام به عینِ آن. و در سوره کافرون (آیه 6) گفت: «مر شما را باد دینِ باطل شما [و] مر مراست دین حق ما» و از این معنی در قرآن بسیار است.




طراحی پوسته از : ایران نقش (طراحی قالب وبلاگهای پارسی)
تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به ماهنامه قرآنی (در مسیل آسمان) - دین می باشد.